به نام یزدان پاک

 

با درود و سلام

 

  كوهنوردي نوعي ديوانگي است؛ خيلي‌ها سؤال مي‌كنند براي چه، كسي اين همه راه برود، بار به دوش بكشد، با دستان كرخت شده و تن سرما زده ساعتها درون چادر يا جانپناه بلرزد، بيخوابي و كوفتگي بدن را تحمل كند، سرانجام خسته، تشنه و گرسنه خود را به بالاي كوه برساند و به پايين برگردد؟! كسي كه هيچگاه لذت رسيدن به قله را نچشيده، كسي كه تن به طبيعت نسپرده و با آن انس و الفت پيدا نكرده، حق دارد چنين بيانديشد! ما فاتحان خام فتحهاي بي‌فايده نيستيم!

    حكايت ما، حكايت بازجستن حكايت وصل است. هركسي كو دور ماند از اصل خويش ---- باز جويد روزگار وصل خويش

 در اين ديرگاه دور ماندن از اصل خويش، در اين هجوم تكنولوژي دردسرساز و جنگ‌طلب، كوهنوردي عشق به طبيعت است، عشقي به پاكي چشمه سار، با سبزي جنگل، به نيلگوني دريا، به صلابت سنگ، به لطافت گل، به فروتني خاك، به سپيدي برف، به توفندگي طوفان، به سبكي نسيم و به سنگيني كوه.

بقول"سر ادموند هيلاري – اولين فاتح اورست"  کوهنوردی یک روش زندگی است. روشی که در آن یک سیب بین همه اعضای گروه تقسیم می شود. روشی که در آن قوی ترین عضو گروه به پای ضعیف ترین راه می رود. راهی که رقابت ندارد. به رهروانش حقوق نمی دهند و ایشان را نیازی به سوت وکف مشوّقان درقله نیست. ناجی بی منّت یکدیگرند. گروه می سازنند تا دل جوانان را به سنگ بند کنند تا به ننگ بند نشود. مزدشان معراج روح است و تشویقشان نوازش باد. قانونشان عشق است و قانون گذارشان معشوق. عشق به طبیعت، عشق به زندگی است و زندگی تجلّی عشق است و مرگ آنجاست كه عشق نیست. كوهنوردی عشق به طبیعت است و عشق به طبیعت، ورزش ما نیست، باور ماست، زندگی ماست. به راستی که کوهنوردی فقط ورزش نیست، کوهنوردی یک روش زندگی است .

   هفته گذشته تیم ما با بچه های دوست داشتنیش و آماتور ! ، یک مسیر نسبتا سنگین برای رسیدن به قله توچال را انتخاب کردند آنهم بعد از  طی مسیر هزار کیلومتری از مشهد بلافاصله صبح ساعت 5:40 روز پنجشنبه 7-2-91 از میدان درکه را شروع کردند .

توچال قله‌ای در شمال تهران و به ارتفاع ۳۹۶۲ متر می‌باشد که بخشی از دامنه رشته‌کوه‌های البرز است. دامنهٔ جنوبی توچال مجاور با شهر تهران و قلهٔ آن مشرف به این شهر است.

 

مشهورترین و پر رفت و آمدترین پناهگاه‌ها و جان‌پناه‌های توچال به ترتیب از شرق به غرب کلک‌چال، شروین، شیرپلا، ایستگاه پنجم تله کابین، اسپیدکمر و پلنگ‌چال هستند که همگی آن‌ها مشرف به تهران هستند

تیم ما مسیر پلنگ چال ، ایستگاه پنج و هفت تله کابین و در نهایت قله را هدف قرار داده بود .

تله‌کابین توچال دارای سه خط اصلی و سه خط تله‌سی‌یژ و یک خط تله‌اسکی می‌باشد. روی هم رفته درازای سه خط اصلی این تله‌کابین، نزدیک به ۷۵۰۰ متر است که در میان تله‌کابین‌های نصب شده در دنیا یکی از طولانی‌ترین خطوط تله‌کابین پیوسته به شمار می‌رود.[۱] ایستگاه سوم این تله کابین در ارتفاع ۲۰۰۰ متری از سطح دریا، ایستگاه پنجم در ارتفاع ۳۰۰۰ متری و ایستگاه هفتم در ارتفاع ۳۷۰۰ متری از سطح دریا است.

 

کار ساخت تله‌کابین توچال، در سال ۱۳۵۳ به دست بهمن باتمانقلیچ و با همکاری شرکت فرانسوی «پوما» و شرکت اتریشی «دوپل مایر» آغاز شد و در سال ۱۳۵۷ پایان یافت.

 

از سال ۲۰۰۳ مهمان‌پذیری به نام «هتل توچال» در ایستگاه هفتم تله‌کابین توچال تکمیل و راه‌اندازی شده‌است. نمای این هتل از چوب بوده و به دامنهٔ شمالی توچال و دامنهٔ جنوبی البرز مرکزی و قلل آزادکوه و خلنو اشراف دارد. قدیمی‌ترین جان‌پناه کوهنوردی ایران (اسپید کمر) در جنوب قلهٔ توچال و شرق ایستگاه ۵ قرار دارد

قلهٔ توچال، به دلیل نزدیکی به تهران، همواره شمار زیادی صعودکننده دارد. صعود به توچال از مسیرهای مختلفی امکان‌پذیر است. مهم‌ترین این مسیرها عبارتند از

 

دربند، شیرپلا، سیاه‌سنگ، قلهٔ توچال رایج‌ترین مسیر

بوستان جمشیدیه، پناهگاه کلک‌چال، درهٔ پیازچال، قلهٔ پیازچال، قلهٔ توچال

ولنجک، ایستگاه پنجم تله‌کابین، ایستگاه هفتم تله‌کابین، قلهٔ توچال

درکه، پناهگاه پلنگ‌چال، ایستگاه پنجم تله‌کابین، ایستگاه هفتم تله‌کابین، قلهٔ توچال

دارآباد، قلهٔ دارآباد، قلهٔ پیازچال، قلهٔ توچال

همچنین از دامنهٔ شمالی و از شکراب هم امکان صعود به توچال وجود دارد که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد

پناهگاه پلنگ‌چال یکی از پناهگاه‌های کوهنوردی در مسیر صعود به قله توچال واقع در کوهستان البرز در قسمت مشرف بر شهر تهران است

این پناهگاه در ارتفاع ۲۵66 متری از سطح دریا قرار دارد و مسیر آن از درکه است. این پناهگاه دارای خوابگاهی به ظرفیت ۷۰ نفر است. مدت زمان حرکت از میدان درکه تا رسیدن به پناهگاه پلنگ‌چال در تابستان، ۲ تا دو ساعت و نیم است

 

زِ  بَر کوه باشد  کنام    پلنگ         یکایک همه تیز دندان و چنگ

چو آن جایگه شد کمین ددان         پلنگ‌چال گویند اکنون مهان

 

 

سرتاسر مسیر تا پناهگاه از داخل درهٔ زیبای پلنگ‌چال و از کنار رودخانه می‌گذرد و یکی از زیباترین مسیرهای صعود به ارتفاعات شمال تهران است. از پناهگاه پلنگ‌چال مسیری در جهت شمال‌غربی با ۳ تا ۴ ساعت کوهپیمایی به قله توچال می‌رسد. از پلنگ‌چال علاوه بر توچال، مسیرهایی به امامزاده داوود، قله شاه‌نشین و ایستگاه پنجم تله‌کابین توچال وجود دارند

محلی که در حال حاضر پناهگاه پلنگ‌چال قرار دارد و پیرامون آن را کوه‌ها دربرگرفته‌اند و حالت چاله مانندی به آن داده‌اند که در زمان‌های نه‌چندان دور کنام پلنگان بوده‌است

 

   بعد از این توضیح مختصر عرض کنم ، تیم با بیست نفر دره درکه را در پیش گرفت و در وسط راه دو نفر از دوستان برگشته و با هجده نفر از یاران  وارد جان پناه پلنگ چال شدیم (ساعت 8:35 ارتفاع 2566متر) بعد از صرف صبحانه مختصر و استراحتی کوتاه ساعت 11:15 به ایستگاه پنج رسیدیم . ادامه مسیر به ایستگاه هفت نسبتا سخت شده بود چرا که مسیر را برف سنگینی پوشانده بود ، شرایط جوی به یکباره عوض شده و تگرگ ، برف ، کولاک موجب کندی حرکت تیم شد در نهایت ساعت 15:05 به ایستگاه هفت رسیدیم و در حالی که بیست دقیقه تا رسیدن به قله نمانده بود بلحاظ سلامت تیم و استفاده از تله کابین در برگشت ، مجبور شدیم  ناکام از فتح قله به پایین برگردیم . همه تیم تا ایستگاه پنج با تله کابین برگشتند و عده ایی از دوستان تا ولنجک را پیاده و دیگر دوستان هم از تله کابین استفاده کردند .

آمار کلی "

تاریخ : 6-2-91 الی 8-2-91

رفت " از مشهد 15:10 روز چهارشنبه 6-2-91

برگشت : به مشهد 11:30 روز جمعه 8-2-91

وسیله : قطار

شرایط جوی :صاف تا نیمه ابری نزدیک قله کولاک و برف

مسیر : مشهد – تهران – میدان درکه – پلنگ چال – ایستگاه پنج – ایستگاه هفت-ولنجک

وعده غذایی : چهار وعده

راهنما: آقای رضوانی

آمار صعود در یک نگاه"

حرکت از میدان درکه :5:40

جان پناه پلنگ چال   : 8:35

حرکت از پلنگ چال   :9:20

ایستگاه پنج            :11:15

حرکت از ایستگاه پنج:11:50

ایستگاه هفت          :15:05

ولنجک                    :15:45 و 19:15

حرکت از ولنجک       :8:05

را ه آهن تهران         :21:30

حرکت از تهران         :22:55

افراد شرکت کننده    : 22 نفر

آقایان : شاهرودی – حسینیون – رضوانی – منصوری – ممنونی – اسماعیل و علیرضا پهلوان -  نجف زاده – میلاد محمد زاده – ذبیح سرو آزاد – مصطفی تلافی – روح الله نوری – هادی عشقی -  تقی علیمحمدی – زهتاب

خانم ها : داوری – شوکت خیاط – منا سرو آزاد – فاطمه شیبانی – بهاره ممنونی – فاطمه جهان نما – راضیه حسینی

در پایان از تمامی دوستان جهت شرکت در برنامه بویژه از راهنمای خوبمون آقای رضوانی کمال تشکر را داریم .

جالب توجه است کل برنامه در کمتر از 48 ساعت اجرا شد

 

   قابل ذکر است در همین مدت تعدادی از همنوردان به قله تفتان (زاهدان ) و بزد(تربت جام) و قلعه موران(گلستان-رامیان) صعود کردند .

بدرود

نوشته شده در دوشنبه 1391/02/11ساعت 0:26 توسط رضا زهتاب| |